Wigilijne przedpołudnie. On siedzi na schodach. Pochylony. Trzyma się za głowę. Żeby nie upadła. Nie potoczyła się pod koła samochodów. Które tego poranka się spieszą. Do strojenia choinek. Lepienia pierogów. Gotowania barszczu. Tu jest jak w domu, chociaż to Ameryka. ...

Karp w wannie. Obrus na stole. Chuda choinka. Za oknem jedna z tych bezśnieżnych, PRL-owskich zim. Szaro. Nędznie. Żadnych iluminacji. Może tylko duchowe. Lub po spożyciu. Jesteśmy dziećmi. Które czekają na pierwszą gwiazdkę. Na gwiazdora. Bo w Wielkopolsce nie ma ...

Nie idź do pracy. Nie idź do pracy. Tam czeka na ciebie nic.* Śpiewam Świetlickim. Grudniowym porankiem. Kierownik składu obwieszcza komunikat. Pociąg dalej nie pojedzie. Proszę wysiąść. I rozejść się. Problemy z sygnałem. Most nieprzejezdny. Proszę opuścić wagon. Niechętnie lecz ...

Skarcona przez reklamę telewizyjną myślę o tym, że idą święta. I trzeba umyć wszystkie okna. Również te, które są przyśrubowane na stałe. Bo właściciel budynku od lat kilkunastu, a może i kilkudziesięciu nie naprawia, nie odnawia, a tylko pobiera. Czynsz. ...

To piękne światło, ale chore światło. Niebo ciemne i groźne, niżej jaskrawo i jasno. Na niebie apokalipsa. Niżej zwyczajny czwartek. Chleb, papierosy, profil w oknie tramwaju. To piękne światło, ale chore światło. Idę, spod stóp ucieka mi miasto1. Czytam Świetlickiego. ...

Za oknem jesień i podniesiony głos starej kobiety. Szyba zniekształca. I pretensje wygłaszane w obcym języku wpadają do mieszkania wykoślawione. Ale łatwo się domyślić, że wiekowy mężczyzna z laską jest besztany przez żonę. Świadczą o tym jego markotne „umhu, umhu” ...

Śpimy razem. On raczej po prawej. Przy ścianie. Zawsze na wyciągnięcie ręki. Czasem odgrodzony poduszką. Zwykle na wierzchu. W całym swoim bezwstydzie. Wydziela ciepło. Które uspokaja. Oświetla bezsenne noce. Kiedy nie można się odłączyć. I nie pomaga ani medytacja ani ...

Dwadzieścia lat temu lato było mniej gorące. I na innym kontynencie. Dojrzałe owoce leżały w wysokiej trawie. Polski sierpień, o którym pisał poeta, był miesiącem ukojenia, miesiącem zbiorów. Nie miał w sobie nic z agresywności czerwca i lipca. Ale przeczucie ...

Lato rzuca się wściekle w gorączce. Wstrząsane dreszczem. Kiedy pada. Jest duszno. I wszystko się skrapla. Paruje. Dzisiaj na ulicy leżeli zakochani. Jak się tam znaleźli nie wiem. Może byli po prostu pijani. Może ona się przewróciła a on chciał ...

Lato rzuca się wściekle w gorączce. Wstrząsane dreszczem. Kiedy pada. Jest duszno. I wszystko się skrapla. Paruje. Dzisiaj na ulicy leżeli zakochani. Jak się tam znaleźli nie wiem. Może byli po prostu pijani. Może ona się przewróciła a on chciał ...