Już naprawdę chciałbym skończyć ze sprawami związanymi z niedawną śmiercią mojego Ojca. Nie chciałbym też tej śmierci cynicznie wykorzystywać jako tematu artykułów. Po namyśle – i po pewnym uspokojeniu emocji – uznałem jednak, że Czytelnikom należy się trochę informacji. Skoro pisałem ...

Nadal jestem w tym warszawskim mieszkaniu, w którym się dawno temu urodziłem i gdzie spędziłem pierwsze 25 lat życia. Byli tu kiedyś moi rodzice, dwa lata starsza siostra, a jeszcze dawniej mieszkała z nami babcia. Wszyscy na kupie, w dwóch ...

Na początku bałem się krytyki mówiąc, że po śmierci Ojca, oprócz smutku i pustki, odczułem swego rodzaju ulgę. Przecież przez ostatni rok nie wychodziłem wiele z domu i nie wyjeżdżałem z miasta, gdyż byłem zajęty pielęgnacją i dogadzaniem – niedołężniejącemu ...

Tylko na filmach mamy szanse być świadkiem umierania bliskiej osoby. Ojciec, z którego ucieka życie, jest w stanie wyszeptać synowi podziękowanie, przebaczenie, rodzinny sekret. Matka na łożu śmierci daje synowi błogosławieństwo na dalsze życie. Jest ksiądz, który zdąży umierającego wyspowiadać, ...

Mój osiedlowy bar, czynny jest  całą noc. Bywalcy przy piwie Perła dzielą się obserwacjami społecznymi oraz politycznymi. Ja tylko ich słucham – próba dyskusji, tym bardziej próba grzeczna, mogłaby się zakończyć nieprzyjemnie dla mnie. A ubezpieczenia medycznego w Polsce nie ...

Wstrząsnęła mną – nami wszystkimi – śmierć Janusza Głowackiego. Dla Polaków w kraju był jednym z nielicznych rodaków, którzy odnieśli autentyczny sukces za granicą. Nie ma ich tak wielu ale i tak z tej grupki społeczeństwo, dość nieprzewidywalnie, wybiera, kogo obdarzy ...

I kto by się spodziewał, że po blisko 30 latach utyskiwania na amerykańską Polonię, będą ją teraz chwalił. Może złagodniałem z wiekiem? A może zapominam o złych doświadczeniach? Przyznaję, że po przyjeździe do Ameryki biłem w Polonię jak w bęben. Nie ...

A nad Wisłą w Warszawie cud niesłychany! Ludzie spotykają się, piją i lulki palą, słuchają muzyki, tańczą i się bawią. Nad Warszawą zapada zmrok. Jak przystało na miasto zbudowane w formie rzadko rozrzuconych betonowych bloków (Stare Miasto to turystyczna aberracja), nie ...

Podobno do wszystkiego – istnienia czegoś lub jego braku – można się przyzwyczaić. A jednak nie. Do stolika w ogródkowej restauracji na Krakowskim Przedmieściu podchodzi kelnerka. Jest miła, uczynna – i bez kłopotu, naturalnie się uśmiecha. Nie wytrzymuję i mówię ...

Mogłoby się wydawać, że już wszystko napisałem o współczesnej polszczyźnie ale przecież to temat bez dna, zwłaszcza dla kogoś, kto od 30 lat dłubie w języku (czy, no właśnie, jak by ktoś młody powiedział, dziubie). Chwaliłem przed tygodniem względną poprawność polszczyzny ...