Melodie przełomu wieku

The Best Of Ochman

Wielka uczta wokalna i wspaniała zabawa muzyczna – tak krótko można uj±ć charakter i walory koncertu inspirowanego i prowadzonego przez Wiesława Ochmana, uznawanego za jednego z najwybitniejszych tenorów współczesnej sztuki wokalnej.

Maestro Ochman, wci±ż ciesz±cy się sław± na wszystkich wielkich scenach operowych i estradach koncertowych ¶wiata, otacza także trosk± zdolnych młodych ¶piewaków i do swego koncertu w dniu 25 marca wł±czył dwie utalentowane artystki: Aleksandrę Stokłosę – sopran, solistkę Opery ¦l±skiej, występuj±c± z powodzeniem w Operze Warszawskiej a także operetce – oraz Magdalenę Idzik – mezzosopran, studentkę roku dyplomowego Akademii Muzycznej w Warszawie, maj±c± już duże sukcesy koncertowe .

Solistom towarzyszyła „Festival Symphony Orchestra”, złożona z młodych muzyków nowojorskich, prowadzona przez znakomitego dyrygenta Andrzeja Rozbickiego z Toronto w Kanadzie, gdzie jest kierownikiem artystycznym „Celebrity Symphony Orchestra” i rozsławia muzykę polsk± organizuj±c wielkie koncerty symfoniczne i oratoryjne. W Nowym Jorku osi±gn±ł sukces prowadz±c ostatnio dwa ważne koncerty muzyki polskiej: „Victoria” i „Gaude Mater Polonia”.

W koncercie wyst±pił również Chór Mieszany „Angelus”, przygotowany przez Wojciecha Typrowica, muzykologa i dyrygenta. Chór składa się z bardzo muzykalnych ¶piewaków i brał udział w dużych koncertach symfoniczno-oratoryjnych w Nowym Jorku.

Program koncertu podzielono na dwie czę¶ci: pierwsza zawierała utwory symfoniczne i operowe Stanisława Moniuszki, ojca polskiej opery narodowej. Jako patriotyczny wstęp do programu chór „Angelus” z towarzyszeniem orkiestry wykonał Poloneza „Pożegnanie Ojczyzny” (Les Adieux a la Patrie), skomponowanego przez Michała Kleofasa Ogińskiego, który żegnał muzycznie kraj przył±czaj±c się do Legionów w 1794 r., aby walczyć o wolno¶ć Polski. Niestety przy fatalnej akustyce udrapowanej kotarami sceny nie było można ¶ledzić dokładnie tekstu aranżacji chóralnej. Może lepiej było wykonać ten popularny polonez przez chór a cappella?

Uwertur± symfoniczn± do koncertu była fantazja orkiestrowa „Bajka”, napisana w 1848 r. przez Stanisława Moniuszkę.

Wiesław Ochman, niejako honorowy solista koncertu, wzbudził zachwyt słuchaczy zarówno swym cudownie pięknym i wci±ż młodzieńczym głosem jak i olbrzymi± sił± ekspresji w interpretacji tragicznej miło¶ci młodego górala w arii „Szumi± jodły na gór szczycie”- na pewno najpopularniejszej arii operowej w Polsce.

Dyrygent Andrzej Rozbicki, interpretuj±c baletowego Mazura z op. Halka, ¶wietnie narzucił amerykańskiej orkiestrze kapry¶n± akcentację tańca, zgodn± z przekornym charakterem mazurskiej duszy.

Magdalena Idzik od¶piewała pięknie „Dumkę Jadwigi” z opery Straszny Dwór, napisan± na głos mezzosopranowy. Nie dziwi więc, że ¶wiatowej sławy tenor Andrea Bocelli zachwycił się jej głosem i ¶piewał z ni± na koncercie galowym w Łodzi. Również Aleksandra Stokłosa, sopran liryczny, interpretuj±c arię z opery „Hrabina“ Moniuszki zaprezentowała szlachetny dĽwięk swego głosu, udoskonalonego podczas dodatkowych studiów u sławnej Katii Riciarelli we Włoszech.

Na zakończenie moniuszkowskiej czę¶ci programu Chór „Angelus” wykonał razem z orkiestr± Mazura z opery „Straszny Dwór“ bardzo tanecznie i z wyrazist± dykcj±.

Druga czę¶ć koncertu rozgrzewała publiczno¶ć gor±cymi rytmami węgierskich czardaszów i dzwiękiem hiszpańskich kastanietów. Aranżacja najbardziej znanych pie¶ni, arii operetkowych i tańców z przełomu wieku 19 i 20 przebiegała we wspaniałym tempie, przeplatana kapitalnymi historyjkami i dowcipami muzycznymi z przygód artystycznych maestra Ochmana, który z talentem znakomitego konferansjera znakomicie potrafił rozbawić słuchaczy. Okrzykami zachwytu reagowano na wolumen głosu solisty, wci±ż brzmi±cego szlachetnie i bez wysiłku.

W finale koncertu zachwycona widownia ¶piewała wspólnie z solistami, chórem i orkiestr± refren „Usta milcz±, dusza ¶piewa: kochaj mnie!”

Dla uznania rangi kulturalnej koncertu imprezę zaszczycili sw± obecno¶ci± przedstawiciele konsulatu RP, konsul Ryszard Klemm i ambasador Eugeniusz Wyzner.

Słowa uznania należ± się sponsorom koncertu: PLL „Lot”, Nowemu Dziennikowi i Polskiemu Domowi Narodowemu z Greenpointu.

Wyrazy wdzięczno¶ci kierujemy do państwa Antoniego i Luni Chró¶cielewskich za olbrzymi± i niestrudzon± pracę przy realizacji tak dużej i udanej imprezy. Należy im życzyć niesłabn±cej energii w szerzeniu polskiej kultury w metropolii nowojorskiej.
 


Józef Przyjemski